ARSLAN BILEN TOWŞAN

Birgiden haýwanyň ýaşaýan ýeri bolan owadan jülge bardy. Ol ýerde bir ýolbarsam ýaşaýardy, beýleki haýwanlaryň hemmesi ondan eýmenýärdi. Sebäbi ol bukuda ýatyp, göwnüniň halan haýwanyny awlaýardy. Şo sebäpden o gözel jülge haýwanlar üçin ýigrenji bir ýere öwrülip barýardy. Bir gün haýwanlar üýşüp, bir karara geldiler. – Mundan soň, ýolbars bukulyp bizden birini awlajak bolup ýörmesin-de, biziň özümiz oňa her gün aramyzdan birini saýlap ibereli, şeýtsek … Continue reading ARSLAN BILEN TOWŞAN

BAKGALYŇ TOTUSY

Bir bakgal bardy. Dükanynda ýaşyl reňkli, owadan sesli, iňňän ukyply toty saklaýardy. Bu ykyply toty müşderiler bilen gürleşerdi, olary güldürer ýaly hoş gürrüňler aýdardy, dükanda garawulçylyk ederdi. Bir gün bakgalyň işi çykyp, howlukmaç öýüne gitmeli bolýar. Ýerine totyny goýup, dükkany oňa ynanýar. Birsalymdan bir pişik syçan kowalap gelýärkä, kürsäp dükana girýär. Pişigi gören totynyň ýüregi ýarylmazmy?! Jan derdinden honda pasyrdap uçýar-da, aýlanyp-aýlanyp, ýokarda bir ýere … Continue reading BAKGALYŇ TOTUSY